ราชันเทพเก้าสุริยัน

ตอนที่ 3 : เมดยาพลงวิญญาณ



ตอนที่ 3 : เมดยาพลงวิญญาณ

ตอนที่ 3 : เมดยาพลงวิญญาณ

องค์ชายรัชทายาทพระองค์ไหมครอบครองชีพจรวญญาณหก

ตะวน เขาจงกลายเป็นองคชายผมากพรสวรรคที่สุดใน ประวตศาสตรของ กรวรรดเทยนอน! สวนทางดานฉันหยน ในตอนน เพราะครอบครองสรอยขอมอ เกาไหมก เขาจงมีสภาพทยบครอบครองเสนวิญญาณเก่า ตะวัน ดวยพรสวรรคระดับเกาตะวนเพียงพอที่จะเรียกว่าเป็น ตานาน และกองจํานวนของมัน มันเหนือลายงกวาหักตะวัน ฉันหยนเปิดประตูลานออกจงพบเห็นกลุ่มคนกาลงเรงรับจากไป กลุ่มคนเหลานเร่งรบมงหน้าไปยังห้องขององค์ชายรัชทายาท เพื่อส่งเสด็จเดนทางไปยังสถาบันยุทธเทียนเสวยน ทงสนเพอไขวดวาประโยชน์แก่ตนเอง ยอนกลบไป ฉันหยนกเคยได้รบตาแหน่งองค์ชายรัชทายาท เช่นกัน ครั้งนั้นผู้คนกลอมหนาลอมหลงเขาไม่ขาดสาย แต่แล้ว หาปผานไป เมื่อเขาถูกเขยพนจากตาแหน่งองคชายรช

หลายขนนก!

ณ เวลาน ทุกผู้คนอยากเอาอกเอาใจองค์ชายรัชทายาทคน

ทายาท ผคนทเคยติดสอยหอยตามเขาตั้งแต่แรกกลบตอนออกหางจนไม่หลงเหลือ

บุคคลเหลานนทงทใดรบความช่วยเหลือจากมหาอุปราชแต

กลบแปรเปลยนไปทนทพร้อมทั้งสาปแชงเขา ทั้งหมดเพื่อเป็น การออกตัวว่าพวกเขาเหลาน หาไดมสวนไดเกยวของดวยเพอ หลบเลยงปัญหา!

“ไอพวกเศษเตนทาอะไรไม่เป็น กระทงกระทาเรื่องขอตอ

จตสานกงสามารถทาเพื่อผลประโยชนได พบว่าใบหนาพวก มนหมายงนก ไมต่างอะไรกับเขาหน!” ฉันหยนมองกลุ่มคน เคลื่อนผ่านไป ตอนนี้เขายังแนวแนมากยงขน

“องคชายรชทายาท บลลงก? ขาสนใจตายละ!”

เขาปดประตกลบและเริ่มทําการฝึกฝนในลานน้อยของตนเพียง

ลาพง

“กอนอนต้องเรียนวชาระเบดปราณโดยเร็วที่สุด เป็นวชาวร

ยุทธเดยวทพสาวมหาอุปราชหลงเหลือทิ้งไว้ให

ฉันหยนโคจรพลงปราณรางเพอซนาพวกมันไปยังแขนก่อน

อยเขากบทนอย่างแรง!

ตม!

เพียงพรบตาทพลงปราณถูกปล่อยออกจากหมด มันระเบิด!

เป็นผลใหคลนอากาศกระแทกพงออกไปทั่วบริเวณเพราะหมดน!
ใบไมทแห่งเดียวกับพนพลนโดนคลนอากาศ ทาให้พวกมัน กระจกกระจาย กระทงวาเกดหลมทมรอยแตกบนพนด้วยซา วชาระเบดปราณคอวชาวรยุทธทสบทอดลงมาถึงเขาโดยมหา อปราชทตองการให้เขามเพื่อปกป้องตนเอง ความมหัศจรรย ของวซานคอ ตอ ให้เป็นคนที่ไม่ได้ฝึกฝนพลงปราณ เขาก สามารถใชพลงวิญญาณที่เล็กน้อยปลอยการระเบิดปราณ ออกมาได

“ตราบเท่าที่เราสามารถควบแนนพลังปราณ มันจะยังทรงพลัง มากขึ้น ต้องลองควบแนนพลังปราณสกสบชวลมหายใจ! ฉันหยนสดลมหายใจเขาลูกขณะนหวงลมหายใจของตนเอง สบลมหายใจถดมา ตนเถยนของเขาเริ่มสนเทมขณะปลดปล่อย พลงผลงปรา ดวยวชาระเบดปราณ หมดนพงเขาหาก่อนหน

ใหญ่!

ตม!

หมดทไมรงแมสกนดนปะทะกบก่อนหน คลนอากาศกระจายตัว ออกไปทวทศทางอกครงขณะก่อนหนเกิดรอยปรแตกกอนสลาย กลายเป็นหนกอนเลกกระจายทว ฉันหยนถอนลมหายใจเฮือกใหญ่อยางโลงอก ใบหนาของเขา ชดเผอด แขนคอนบางเจ็บเล็กน้อย ทวา หัวใจของเขากลบ เตนแรงด้วยความยินด นคอวิชาระเบดปราณททรงพลงยงควยหมดนหากเทยบกบกอนหนามนมแรงกระทาเพมขนหลาย

“ใช้แล้ว ตราบเท่าที่เราฝาขอบเขตกายวรยุทธชนทสามไต เรา จะสามารถไปยังหอ โอสถวญญาณเพื่อเรียกรองเมตยาได!” ฉัน หยนเรมคดถงเรองถดจากนแล้ว

ในจกรวรรดเทียนฉน เมื่อองคชายและเจ้าหญิงฝาขอบเขต

กายวรยุทธขนทสามได พวกเขาสามารถเขาสหอ โอสถ

วิญญาณเพอรบเม็ดยาปราณวญญาณไดจํานวนหาเมด

หลังพักผ่อนระยะหนึ่ง ฉันหยินจงมงหนาไปทหอโอสถ

วญญาณ!

บริเวณทางตะวันออกของเขตพระราชวง มสวนสมุนไพรอย ท

แหวนประกอบด้วยพนทจํานวนหลายไรและถูกลอมด้วย

กาแพงแน่นหนา

หอ โอสถวญญาณตั้งอยู่ที่บริเวณใจกลางของสวนสมุนไพรแห่ง

น มันเป็นอาคารทดเก่าแก่และมทงสนสามชน

ฉันหยนกงเดนกงวงอยครหนึ่งจนกระทั่งถึงทางเขาหอโอสถ วญญาณ เขาพบเห็นทหารอารักขาตั้งแถวกันเรียงกันยาว พวก เขาเหล่านทางมาทนเพื่อรองขอเมดยาพลงวญญาณ พวกเขา เหลานจะไดรบมนตรงหนึ่งในช่วงนของทุกป

ทหารอารักขาเหล่านพบเห็นว่าฉันหยนมาถึง ทวากมไดนาพาให้พวกเขาตอง โดงศรษะใหเขาผชงเคยเป็นอดตองคชายรช

ทายาทแตอยางได

ทั้งหมดนกเพราะทุกคนทราบควานหยนสูญเสียทุกสิ่งอย่าง อกทงยง โดนบบบงคบใหเขารวมกองทัพในอกสบวน เท่ากับว่า ถึงตอนนั้นเขาจะสูญเสียสถานะราชวงศและจะไม่มีโอกาสได

เงยหนาสสงคมอก!

ฉนหยนเองกรสกไดวากลมทหารอากขาเหลานมองทางเขา เขาทาไดเพียงลอบไมพอใจอยภายใน เขาไม่สามารถเออนเอย

คาใดออกมาได ตลอดหลายปีที่ผ่านมาลวนเป็นเช่นน

ควยฐานะองคชาย เขาจึงไม่จําเป็นต้องต่อแถวเพอรบเม็ดยา

ปราณวญญาณ เขาเดนมงหนาตรงเขาไปยงของแรกที่เปิดอย

โดยทนท

บุคคลซึ่งรับหน้าทจายเม็ดยาคอชายวัยกลางคนที่ใบหน้า คอนบางกลม เมอพบเหนฉันหยม มาเสยงของเขากลบกลาย กระทงไมปกปกความรังเกียจในดวงตานน นาเสียงตอนนถึงขน หยาบคาบ “องคชายหาหรอ มาทําอะไรทนคนละ?” ชายวยกลางคน ใบหนาอวนกลมนเป็นคนของจักรพรรดิน ตอนนจกรพรรดนคอผู้ครองอานาจใหญ่ นางกระทงปอฟาดวย มอเพียงขางเดียวไดหากเป็นเรื่องในพระราชวง ด้วยฐานะสนข รบใชซอสตย ทาทเชนนไม่ใช่เรื่องแปลกฉันหยมขมวดคิวก่อนกลาวเสียงเยน “ขามาเพอรบเม็ดยา

ปราณวญญาณ!”

“เจานนเพียงเขาลงขอบเขตกายวรยุทธ์ระดบทสอง อย่าได เสนอหนามาสร้างปัญหาทน!” ใบหนาอวนกลมบนเหยียดหยา “ขารนะวาจานนอยากฝาขอบเขต แต่จงอย่าลมมาหาปทผาน มานเขาไม่ได้เป็นองค์ชายรัชทายาทอกต่อไปแล้ว องค์ชาย พระองค์ใหมนนทางหากลงเป็นมังกรแท้จริงในมวลหมมนุษย เปน โอรสแห่งสวรรค!”

ใบหนาอวนกลมแทบอยากถนนาลายใสหนาเขาด้วยซาหาก กระทาได ทวานหยนหนักแน่น เขายนมอเออมออกไปโดยไม มผู้ใดเห็นและควาคอของอกฝ่ายเอาไวประหนึ่งหมาป่าจอง

ขยาเหยอ!

กก! เสียงนางไมนอย

ฉันหยนควาคอของชายใบหนาอวนกลมออกจากของหน้าต่าง

อกฝงกอนจะทมหนกหนวงกบพนและรุนแรง!

เท่านั้นเหยียบเขาทใบหนาอวนกลมนูน นาเสียงของเขาตอนน แสดงถึงความผาเผยและความกลาทม “สนขอบใช้คงความจา ไมดนก ตอใหขาไม่ใช่องค์ชายรัชทายาทแล้ว แต่ขากรรมฐานะ เปนองคชายหา และเจ้าไม่ใช่ผมจะเหยียดหยามขาตอหนาได “ขาราชบรพารทเหยียดหยามเจ้านายถือเป็นความผิดร้ายแรงต่อให้ยาฆ่าเจ้าเลยตรงนกไม่มีทางทขาจะต้องรับโทษอะไร

เมื่อบรรดาทหารอารักขาดเรียงแถวอยพบเห็นพลังในการ

กระทําของฉันหยน พวกเขาถึงกับตน วทนท

พวกเขาเห็น ว่าฉันหยนเพง ใช้พลงปราณ เพียงแต่เขาส

ขอบเขตกายวรยุทธ์ระดับทสามเท่านั้นถึงสามารถปลดปล่อย พลงปราณเชนนออกมาได

นหมายความวาฉนายนกาวเขาสขอบเขตกายวรยกธระดบท

สามเรียบร้อยแล้ว!

ขายใบหนาอวนกลมทโดนสงสอนบทเรียนอย่างหนักหน่วง ก

รไดทนทวาฉันหยนเขาถึงขอบเขตกายวรยุทธ์ระดับทสามเป็นท

เรียบร้อย เขาถึงกับเรง บอกเขากับพนาวสนโขกศรษะตอนน

ขาจะรบไปนาเมดยาปราณวญญาณมาถวายแดองคชายหา เคยวน!* ชายวยกลางคนผนเร่งรับลูกขนและลูกลอกสินเขา หองไป ไมซา เขากลบมาพร้อมเมดยาปราณวญญาณหาเมด ส่งมอบมนตอหนานหยน เขากระทงโคงศรษะอกครงและขน มอส่งมอบด้วยความนอบน้อม เหล่าทหารอารักขาเลือกกมศรษะลงตาโคงให้ฉันหยนเช่นกัน แมฉนหยนจะอยขอบเขตกายวรยุทธระดบทสาม แต่พวกเขา

สมผสได ถงพลงอานาจทอกฝายม ณ ตอนนมเพียงผู้ครอบครองพลังอันแข็งแกร่งเท่านั้นถึงสามารถใครบ

ความเคารพและไม่ต้องกมหนาตอนใด ไม่เช่นนั้นแล้วพวกเขา จาตองกมทนายอมรบและโดนเหล่าคนโฉดชวเหยียบยาก ศร ของตนเอง!

ฉันหยนรบเม็ดยาและหนกลับมงหน้าไปทางเขาออกของสวน สมุนไพร แตแล้ว เขาไดเทนเดกสาวและเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดิน

เขามา

เอกหนุ่มนบวาหล่อเหล่า เอกสาวกนบวางดงาม พวกเขาสวม “โอ! นนฉนหยนไม่ใช่หรอ? เจาโดนบีบบังคับให้เขารวม กองทัพไปอกสบวนน ขาดควาเจาฆาตัวตายไปแล้วเสียอก เด็กหนุ่มผมสวมใส่ชุดสทองคาและแดงงดงาม ใบหนาเต็มไป ควยรอยยมนารงเกย ขณะพูดกบฉนหยน อกฝายคอองคชายสนามนนคอนเทียนอ เป็นน้องชายของ องคชายรชทายาท ไม่นานมานเพงเขาสขอบเขตกายวรยุทธ ระดับทส และมาทนเพอรบเมดยาปราณวญญาณ เมื่อเหล่าทหารอากขาพบเหนองคชายสมาเยือน พวกเขาเอง รบโคงกายให ชายวยกลางคน ใบหนาอวนกลมแทบกราบ กราบ…

ใสเสอผาทงดงามไม่แพ้กัน รอยยมของเด็กสาวนออนหวานฉันหยนมองจนเทียนอวยสหนาไรความรู้สึกและกล่าวว่า “ขา ไมโตขลาดเขลาเซนเจาทอดปลดชพตนเองยามเกิดปัญหาขึ้น

ขาเพงเขาสขอบเขตกายวรยุทธระดบทสาม เพราะแบบนนจง

มาทนเนอรบเม็ดยาปราณวญญาณ”

หลงกลาวคาจบ เขามองไปยังเด็กสาวขางกายฉันเรียนอ เอกสาวสวมใสชดสีขาวราวหมะงดงามจับตา ผิวละเอียดอ่อน

รปลกษณนงดงามสะกดสายตา บงบอกถึงความงดงามอน

วิเศษและความเป็นผมวัฒนธรรมอนด นามของนางคอหยวนหยวนหยง นางเป็นธิดาของแม่ทัพใหญ หยวน กระทงเป็นเพื่อนเล่นกับฉันหยนเมื่อสมัยก่อน แม่นางจะ อายเพียงสบหาไกลสบหกป แต่เมื่อดวงตานนกระพรมขนและ ลงความงามนสะกดแกสายตาจนแทบจบกุมดวงวิญญาณ เอาไวได


เพื่อการอัปเดตบทที่เร็วขึ้น กรุณาบริจาคสำหรับเว็บไซต์เพื่อซื้อบทใหม่! ขอขอบคุณ
THB

เคล็ดลับ: คุณสามารถใช้แป้นคีย์บอร์ดซ้ายขวา A และ D เพื่อเรียกดูระหว่างบทต่างๆ