วาสนาบันดาลรั

ตอนที่ 12 เขาใจผิด



ตอนที่ 12 เขาใจผิด

ตอนที่ 12 เขาใจผิด

ฉบพลนเจนเมยวกไพลาดไปถึงความหวาดกลัวในวันท

ไปรานเปาหวา

ครนเหนเจนเมียวมสหนาทแปลกไป เจนเหยียนจงเอย ถามว่า “นองสเปนอนใดหรอ”

เจนเลยวเอยอย่างลงเลวา “วันนั้นเราไปเลือกเครอง

ประดับในงานเป่าหวา ตอนททานแมเพงออกไป ขาเหน ซอจอจวนเจนกวกง”

เจนเหยยนหน้าเปลี่ยนสไปโดยพลน “ความหมายของ

เจ้าคอ? ”

“ขามได้หมายความเชนไร เพียงรสกวางเอญเกินไป

เจนเมยวไม่กล้าพูดทุกอย่างออกมาทั้งหมด

ทวาในใจนางกลบรสกว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับจวน เจนกวางแน อยางไรซอจอจวนเจนกวางกองกับคดจะ มานาง หายในตอนทตกนาลงไปด้วยกัน คดวาคงไมพอใจอย่างมากกับการหมมหมายในตรงน

หากจวนเจียนอ่านบวมเรื่องวนวายจนยากจะจดการได ฝูงบนจะเอยปากขอถอนหมอกคงไม่มีผู้ใดกลามมาก ฉับพลนเจนเหยียนกคดถึงจนขนมาได แมนนางจะไม่ทราบเรื่อง เจนเมียวเคยถูกซอจอจวน

เจนกวางบบคอ ทวาสามารถคาดเดาไดวาอกฝายคงไม พอใจต่อการหมมหมายในครั้งน

“เรื่องนี้เอาอย่าเพิ่งพูดกับผู้ใด ขาจะส่งคนไปตรวจ สอบ” เจนเหยยนเอยการบ

“ทานยากมอาจบอกหรอ”

“ไมมพยานหลักฐาน ทั้งจวนเจนกวางและจาน เขียนอ่านปวกมความสัมพันธ์กันเช่นนอก ยังไม่ไดบท สรุปของเรื่องราว จะบอกทานยาไปไยกน

“อม” เจนเมียวพยักหน้ารับ

นางทราบควาพรองนนคอยช่วยนางเงินดแลจัดการเรื่อง ในเรอนมาแตเยาว ในใจยอมมวธการต่างๆ ไม่น้อย ไม แนวาอาจมเส้นสายทนางเองไม่เคยทราบมาก่อน เป็นไดมเหมือนนาง มีเพียงสาวใช้หน้าตายทหยนผเผาสูงมา หากรสกสงสัยในสงใด แคตรวจสอบสกหน่อยกไดเอง แสง

เจนเหยยนนกขนไดวาสองเดอนกอน นางไปเดินเลนท สวนดอกไมจงไดยนสาวใช้ทกาลงตดแตงกงสองคน สนทนากนโดยบงเอญ ทาให้คนสงสัยในตัวบดาขนมา เมอไปสบประวิตของสาวใช้สองคนนน พบว่าสาวใช หนังแซงาว นางมหลานสาวฝงมารดาทางานในห้อง ครวของจวนเจนกวกง

ในอดตนายทานสามนนถูกนางเวนควบคุมอย่างเข้มงวด จงนอยนกทจะไปเที่ยวเตรราสรา เจนเหยียนเรียกเงิน อานมาสอบถาม เจนอ่านจาไดวาหลายเดือนก่อนนาย ทานสามไปหอฉเซยวเพราะสหายรวมงานเชิญไปรวม

สงสรรค

ตระกูลใหญ่คดสบเรื่องราวยอมมหนทาง เจนเหยียน ใช คนสนทของนางออกไปสอบถาม

คาวพากษ์วิจารณ์ทมต่อจวนเจียนอ่านบวมทนจางกม

ขาวลอวาจวนเจนกวางคดถอนหมุน เหล่าบรการลวนมองบานสามด้วยสายตาทแปลกไปเล็กน้อย

แมนวนนน หยนผู้เฒ่าจะพึ่งวาจาของเจนเมยว แต่หลง จากเรื่องราวผานไปกลบนคอยโปรดปรานหลานสาวทั้ง สองเท่าใด ทุกวนทไปนอนทุกทายสวนเฉยชา ใส บอกปัดใหกลบเรือนโดยไวทุกครา

เจนเลยวกลบทาคลายมในเรื่องของตน สงใดควรทาก ทาเช่นเดิม อากาศคอยๆ ร้อนขึ้นแล้ว นางจงทางวอ หวงกวา [1] เมอทาเสร็จกแบ่งใสจานสงไปในแต่ละเดือน

ในสวนของสหยนผเฌานนนางถอไปให้ด้วยตนเอง แล้ว คอยไปส่งใหเจนเหยียน

เจนเหยยนรสกรอนจนร่างกายทนไม่ไหว ทั้งยังมีเรื่องให

คด เหตุการณ์เช่นนเป็นอยหลายวนทาให้ผายผอมลงไป

ไมนอย ทงไรความอยากอาหาร แต่เมื่อเจนเมยวนาซวอ หวงกวามาให้กลบกันไปไม่น้อย

เจนเมียวพนจผนผาปกทถูกขังอยบนแทนปก “พรอง

ภาพสาลกาเคยงเหมย [2] ททานปกนน คดจะนาไปทา

ฉากบงลมหรอ?

“อม” เจนเหยยนถนอมแล้วหนังมอ สกอารมณดขนมาก

“ผมอการปกของพรองนบวนยงประณีตงดงาม วันหนา หากนาไปวางในห้องโถงรบแขก ไม่ทราบจะมีคนมาก มายเทาใดทเอยปากชม

ทกลาวมานยอมต้องเป็นเรื่องราวหลังจากที่เจนเหย

ยนแตงออกไปแล้ว

เจนเหยยนกลบมไดมสหนายนดมากมายเท่าใดนก เพียงเอยว่า “นองสกควรปกเช่นกัน เรื่องนมใช่เรื่องที่จะ

ทาวนเดยว”

เจนเลยวพยักหนา “อม ขากาลงปกอย

แมไม่ทราบวาเรองการหมุนจะมอนใดเปลี่ยนแปลงหรอ ไม หรือวนข้างหนาจะเป็นเช่นไร เรื่องทควรทากยังต้อง

ทา

สองพนองกาลงสนทนากันอย เหลียนเยยกโผลหน้าเขา

มา มองเจนเหยียนคราหนัง

เจนเหยียนทราบทนท์ จงลุกขนเอยว่า “นองสนงลงเสีย กอน ขาออกไปสกครประเดี๋ยวกมา

เมื่อถึงห้องด้านข้าง เหลยนเยยกเอยเสียงตาวา “คณหน เสียวซอกลับมาแล้ว นคอจดหมายทนามามอบให

ทาน”

เจนเหยียนรบมาเปิดอ่าน เมื่อเห็นเนื้อหาด้านใน ทําให

นางถุงกบหน้าเปลี่ยนส

ในงานเลี้ยงวนนนมสหายรวมงานของบิดาอยหลายคน

และหนึ่งในนั้นกมอนภรรยาทเคยเป็นสาวใช้ในจวน เจนกวางมากอน นางเพิ่งออกจากเมอปทแล้วนเอง คดดแล้วบทสนทนาของสาวโชตดแตงกงดอกไม้สองคน นนกเกดขนไมนานหลังจากทมการตกลงหมหมายของ เจนเมยวและซอจอจวนเจนกวาง นองมอนใดไม่เข้าใจ

อกเลา!

เจนเหยียนกลบทองด้วยใบหนาทเต็มไปด้วยความโกรธ

เกรยว

“พรอง เปนอนใดไปหรอ? ”

เจนเหยยนโกรธจนอยากจะระบายออกมา แต่ทาได

เพียงอดทนไว

เรื่องของบดานนเกดขนมาหลายวันแล้ว จวนเจนกวงก

มใดมทาทอนใด ถาการหมั้นหมายนยงมอยต่อไป การทนางบอกเลามใช้จะทําใหนองสาวตองกงวล โดยเปล่า

ประโยชนหรอกหรือ

หากมปมในใจเช่นน รอให้แตงออกไปในใจกยังคงม ความโกรธเกลยด ภายหนาจะใหอยกันด้วย กบซอจอ คงยากยงแล้ว

เจนเหยียนเองมอาจไม่ยอมรับว่าตอนนนนองสาวของ นางกทําไมถก การทอกฝายลอบกระทาเรื่องพรรคนกม

สาเหตของมนอยบนเอง

จากความเห็นของนาง อปนสยของเจนเมียวนบวนยัง ทาใหคนชมชอบ แตงออกไปแล้วอยด้วยกันอย่าง สมานฉันท์ ไม่แนวาอาจแก้ไขความทรงจําไมดในครา แรกได แต่หากในใจเจนเมยวมความไม่พอใจอยเช่นกัน คนทั้งสองทตางความไม่พอใจในกนจะยิ่งทําให้หัวใจ หางเหนกันมากขึ้นไปอีก

“แคสาวใชสองคนทะเลาะกันเท่านั้น ชางมรจกทาให คนวางใจไดบางเลย”เจนเหยียนเอยยมๆ อย่างไม่รู้จะ ทาฉันใด

เจนเมยวกมไดถามให้มากความอกทวาผานไปไม่นาน สาวไชจากสวนเฉินเซียงกงมา รายงานว่า “คุณหน สหยนผเผาให้ทานไปพบเจ้าคะ “ทานยาหาขามเรื่องอนใด? จอซเลา? ” เจนเมยวลก ขนเดนออกไปดานนอก

คนทคอยปรนนบตในห้องหับของนางเพียงจอ หญิง รบ หวยสาวเทานนวนนนางนาแคสาวใช้นอยออกมา ควยเพยงสองคน

สาวใชนอยนนไดแพดจาตะกกตะกกว่า “พจอยด เบย ใหพอาโฉวผมาสงขาว โดยนพอาโฉวบอกวามคน มาจากจวนเจนกวาง พจอซองให้ขามาเรียนคุณหน สวนนางในเรงรดไปเรือนหนึ่งโซวกอนแล้วเจ้าคะ “อม” ไดยนสาวมชนอยเอยเชนน ในใจของเจนเลยว พลนเกดความรู้สึก เป็นเช่นนั้นเอง นางกาวเทาเป็น ออกไปดานนอก

“นองส” เจนเหยียนเรียกนางไว “ขาจะไปกบเจาดวย”

“พรอง ทานยาเรียกขา ทานอย่าไปเลย

เจนเหยียนสหนาแนวแน “ไม ขาจะไปกบเจา

สองหนองเดินควงแขนกันไปทเรือนหนึ่งโชวจอ รออยดานนอก เมื่อเห็นเจนเมยวกรบเขาไปตอนรบ แล้วเดนตามหลงนางไป “คุณหน เป็นแมนมผอบรม ของจวนเจนกวางเจาคะ”

เจนเลยวฟงแลวกมไดคตอนใด เจนเหยียนกลบถอน หายใจโล่งอก ในขณะเดียวกันไฟโทสะในใจกประทาน ผทมาคอแมนมผอบรม นนแสดงวามใดถอนหมุนแต คุณหนแห่งจวนปวกลบตองถูกแมนมผอบรมของจวน สาม ในอนาคตมาอบรมสั่งสอน เรื่องนดงตบหนากัน โดย

แรงกมปาน

คดไมถึงวาเมอเขาไปในห้องแลวกตองพบกับสหนาอน ยาแยกงบดสดของ หยนเฒ่า

เกาอดานยางทอยตากวานนมสูตรสวมชุดสีเขียวเขมนง

อย

สตรผนนมรูปหนายาว ทาทางเคร่งขรึมเจ้าระเบียบ เมอ เห็นสองพนองเดนมากลูกขนานท

“หลานนอมทกทายทานยาเจ้าคะ” สองพนองเอยขน

พรอมกน

เห็นเจนเหยียนเดนมาด้วย ฮูหยินเผากรสกแปลกใจอยบางแตนได ดอนใดให้มากความ ยกมอส่งให้คนทั้ง สองลูกขน เกมความหงุดหงิดตนไวแล้วเอยกับสูตรผันน วา “แมนมหยาง นคอหลานสาวสองคนของชา เจ้ารอง เหยียมเออร เจาสเมยวเออร

เมอใดกนทตอง ใหสาวใช้หนังมาวากลาวคุณหนใน จวน แต่ยามนคนอยใต้ชายคามอาจไมกมศรษะตา [3] หากเจาสถกถอนหมน ทกอยางคงจบสน

ไดยนคาแนะนาของสหยนผเฒ่า แววตาสารวจของแม นมหยาง พงตกไปบนดวงหนาของเจนเมียวทนท

[1] ซวอหวงกวา มวตกอบเป็นแตงกวา โดยหนแตง กวาเป็นแผนแตไม่ให้ขาดออกจากกัน นามาวางเป็นวง กลมในจาน แล้วราดซอสปรุงรส ใสลงไป รสชาติหวาน เปรยวกาลงดมรสเผดปนอยเล็กน้อย

[2] ภาพสาลกาเคยงเหมย หมายถึงการมาเยือนของ เรองนายนด การไดประสบสงอนเป็นสรมงคล เพราะ คนจนเชอวานกสาลกาเป็นนักมงคล ดอกเหมยจะบาน รบฤดูใบไม้ผล ในทางสัญลักษณหมายถึงการลวงผ่าน ชวงวกฤต และไดรบความสําเร็จ[3] คนอย ตชายคามอาจไมกมศรษะตา เป็นจํานวน เปรียบเปรยว่า เมื่อตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรอง จง จาตองยอม โอนออนไปก่อน


เพื่อการอัปเดตบทที่เร็วขึ้น กรุณาบริจาคสำหรับเว็บไซต์เพื่อซื้อบทใหม่! ขอขอบคุณ
THB

เคล็ดลับ: คุณสามารถใช้แป้นคีย์บอร์ดซ้ายขวา A และ D เพื่อเรียกดูระหว่างบทต่างๆ