ใต้ชายคารัก

ตอนท 999 อยาทาเป็นไรเดียงสาตอหนาผม (6)



ตอนท 999 อยาทาเป็นไรเดียงสาตอหนาผม (6)

ตอนที่ 999 อยาทาเป็นไรเดียงสาตอหนาคม (6)

เมอคิดถึงขอความของแม่ และสายตาอนเจบปวดของพอกบ

แม่ เฉงชงชงกกลนใจออนวอนเขาเสียงแผ่ว “ได โปรดเถอะ คะ แคตรงนครั้งเดียวเท่านั้น… ขณะพดไปอยางนนนาตาเธอกไหลน และราวกับกลัวว่าเขา จะเหนมาตา เธอรบกมหนาลงอย่างรวดเร็ว นาตาเธอรวงลงบนเสอเขา รอยเปียกนนดูเหมือนมีพลง มหาศาลอยภายใน ลมหายใจฉันอหนานแทบจะหยุดนิ่ง หวใจเขาถูกบบเคลนด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลทเป็นอย เพอสรางระยะห่างระหว่างเขากับเธอ จนเธอเซถลาถอยหลัง จําเป็นต้องมผมด้วยละ คุณกเคยหลอกให้ผมหลงกลอยอง นาน แล้วทําไมคุณไมทําแบบนั้นกับแม่ของคุณ ผมขอย่านะ

และในวนาทต่อมาเขากผลกเฉงชงชงออกไปอย่างหยาบคาย

ไปหลายกาว จากนั้นเขากคารามด้วยความโกรธอย่างรุนแรง

“ผู้หญิงอยางคุณหลอกลวงเกงนกไม่ใช่หรอ ทําไมถึงผมจะไม่ช่วยคุณ ถึงคุณจะตกเขาอ้อนวอน ผมกจะไม่ช่วย

เพราะฉะนั้นผมเลิกความตั้งใจเสียตั้งแต่ตอนนจะดีกว่า

ในขณะที่คุณยังทําได

จนอหนานผลกแรงมาก เฉงชิงชงกระเดนไปที่ประตูห้อง ทางาน หน้าผากเธอกระแทกกับไม่แข็งๆ จนเกิดรอยแดงชา

บนผิวขาวผองทนท

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนเธอจะไม่รู้สึกเจ็บ เธอหันกลับมา หลัง พงอยกบประต มศรษะลงฟงคาคาทอจากเขา เมื่อเขาพน คาดถกเหยยดหยามจบ เธอกคอยๆ เงยศรษะขน แต่ทุกครั้ง ทเงยขนมาไดถึงแคระดับเสอเขา เธอกกลบกมลงไปอกอย่าง

รวดเร็ว

ทาทางเธอตกใจราวกับเหยอทไดรบบาดเจ็บ ใช้เวลานาน กอนทรมฝปากเธอจะขอบ

ฉันอหนานคดวาเธอจะออนวอนขอร้องเขา แต่ถึงแมรมฝีปาก จะขยบ เธอกไมไดสงเสียงใดๆ ออกมา หลังจากนั้นประมาณ ครงนาทรมฝีปากเธอกคอยๆ ปิดลงช้าๆ เธอยดตัวขน รม ฝีปากเมฆแนน หนหลงกลบชาๆ เออมมอไปหลกบดประต ห้องทํางานเขาทปดอยเธอไมรจริงๆ ว่าหวใจเธอตายไปแล้ว หรือเธอชาชนกับ

ความรสกทใดรบกลบมาจากเขา แต่ไมวาอย่างไร เธอกไม รสกใดๆ อกต่อไปแล้วในหัวใจ

เธอมาหาเขาเพอขอความช่วยเหลอ บางทอาจเปนเพราะเธอ ยงแอบมีความหวัง หรือบางทีเธออาจหวังที่จะได้รบเศษเสี้ยว ความเมตตา เขาเคยแสดงให้เธอเห็นว่ามาจากใจจริง แม่ เขาจะไมไดรกเธอ แต่เธอคดวาบางทีเขาอาจยอมพบกับอดต แม่ยาย ซงทผานมากทาคตอเขามาตลอด

เธอจงไดรวบรวมความกล้าทั้งหมดทมมาหาเขา แต่เธอร์แล้ว วาเธอคดผด โดยสนเฮง ฉันอหนานทเธอรอก ฉันอหนานทเธอ ดว่าเป็นผู้ชายทใจดทสุดทเธอเคยพบมา ไม่มีอะไรมากไป กวาการโกหกหลอกลวง เขาแสดงให้เธอเห็นความจริงแล้ว และถงเวลาแล้วทเธอตองยอมรบ

หากเป็นอย่างนั้น เธอกทําอะไรไม่ได้นอกจากไปเสีย เฉงชงชงบดลกบ ประต กอนจะดงประตูเธอลงเลว่าควร กลาวลาเขาไหม แล้วเธอกหัวเราะเยาะตัวเองทางโง่เขลา น ฉันคิดอะไรอย ยงจําเป็นอกหรอ เห็นชัดๆ ว่าเขาแทบรอไม

ไหวทจะให้ฉันไปจากทน แล้วฉันจะอยอกทําไมเธอเพงกาวไปไดไมกกาว โดยนเสียงโครมดงสนนมาจาก

รมฝีปากเฉงชงชงเม้มจนเป็นเส้นตรง เธอคงประตูเปิดออก กุมศรษะลง เดนออกไปช้าๆ เฉงชงชงไม่หนกลับมามอง เธอปดประตูลงเบาๆ เบื้องหลัง แล้วเดนไปทล ต ทองด้านหลัง เหมอนมบางสงบางอย่างตกลงกระแทกพื้น เธอไมไดหนกลบไปหรอหยดเดน ถ้าจะมปฏิกรยาอะไรสัก อยาง เธอกแครบเดนไปทลฟตให้เร็วขึ้น เธอรอใหลฟตเปิด แล้วเดนเขาไป จากนั้นประตลฟตกปล หลังจากลงมาถึงชน ลางเธอกออกจากอาคาร


เพื่อการอัปเดตบทที่เร็วขึ้น กรุณาบริจาคสำหรับเว็บไซต์เพื่อซื้อบทใหม่! ขอขอบคุณ
THB

เคล็ดลับ: คุณสามารถใช้แป้นคีย์บอร์ดซ้ายขวา A และ D เพื่อเรียกดูระหว่างบทต่างๆ